Córka maharadży (ang. The Maharaja’s Daughter, niem. Die Tochter des Maharadschas) – niemiecko-włosko-angielski miniserial z 1994 roku, składający się z trzech części, w reżyserii Burta Brinckerhoffa. Film powstał na podstawie opowiadania Sergia Donatiego.
Części filmu Część 1 Niepozbawiona humoru opowieść o miłości z wplecionym wątkiem sensacyjnym. Ona jest córką maharadży, jednego z najbogatszych ludzi świata. On – kanadyjski policjant, oddany pracy, początkowo nie ma pojęcia z jakiej rodziny pochodzi wybranka serca. Kiedy księżniczka zostaje porwana przez ludzi podstępnego radży, który pragnie ją poślubić, uznawszy ją za dawno zmarłą żonę w nowym wcieleniu, przystojny gliniarz zrobi wszystko, by odzyskać ukochaną. Tajny agent z Montrealu, Patrick O’Riley, wraz ze swym partnerem Di Fazio tropi handlarzy narkotyków, bardzo angażując się w policyjną służbę. Musi dzielić czas między kolejne niebezpieczne akcje a randki z piękną Messuą Shandar, która czuje się zaniedbywana. Messua pochodzi z Indii. Ukończyła studia w Kanadzie i jest cenionym chirurgiem, pracuje w wielkim centrum medycznym w Montrealu. Zdobyła wielkie uznanie, szacunek szefów i sympatię pacjentów. Podczas policyjnej obławy na handlarzy w opuszczonych magazynach, znajdujących się w dokach, agent O’Riley błądzi myślami całkiem gdzie indziej.