Od początku XIX wieku we wsi nauczano dzieci, najpierw w domu nr 6, a potem w jednoklasowej szkole (drugą wzniesiono w Terezinie w 1887). Placówki te zlikwidowano odpowiednio w 1945 i 1958. W 1832 wieś nawiedziła epidemia dżumy. W 1938, z uwagi na większość niemiecką, mieszkańcy dobrze przyjęli aneksję tych terenów przez III Rzeszę na mocy układu monachijskiego. Wkrótce na frontach II wojny światowej zginęło pięćdziesięciu mężczyzn z Kolnowic.
Po II wojnie światowej wysiedlono Niemców, a miejscowość została zasiedlona tylko częściowo – jej nadgraniczne położenie nie sprzyjało rozwojowi. W końcu lat 50. XX wieku część domów wyburzono. W 1990 było tu 37 domów (w 1930 – 153), a obecnie jest to miejscowość zamieszkiwana przede wszystkim okresowo i rekreacyjnie. Sołectwo zniesiono w 1960, a w 1961 włączono miejscowość do Mikulovic.
Mieszkańcy miejscowości utrzymywali się w przeszłości głównie z rolnictwa oraz pracy w okolicznych kamieniołomach marmuru, jak również w fabrykach Mikulovic i Głuchołaz. Kobiety dorabiały szyciem rękawic. Funkcjonował młyn. Działały sklepy, gospody i staż pożarna.