Nietzsche, nieco na wyrost, określił tę pracę jako punkt przełomowy w dziejach etyki, później jednak skrytykował podejście Rée w Genealogii moralności, określając je jako naiwne i uproszczone.
W 1882 roku Rée spotkał w Rzymie Lou Andreas-Salomé, w której się zakochał. Rée, Lou i Nietzsche mieszkali jakiś czas razem, gdy jednak Nietzsche poprosił Rée o pośrednictwo w prośbie o rękę Lou, w listopadzie 1882 roku doszło do rozpadu ich związku, a Lou uciekła z Rée do Berlina. Ich nieformalny związek trwał z różną intensywnością do 1887 roku. W międzyczasie, w 1885 roku, Rée wydał Iluzję wolnej woli, w której uzasadniał, że zarówno w filozofii, jak i w praktyce doktryna o wolnej woli i odpowiedzialności człowieka za czyny jest niepotrzebnym balastem, bez którego można się obejść. W tym samym roku rozpoczął studia medyczne, które ukończył pięć lat później. Nabytą wiedzę wykorzystywał lecząc robotników rolnych pracujących w majątku brata w Zdbowie na Pomorzu Zachodnim.
W 1900 roku Rée wyjechał do miejscowości Celerina w Szwajcarii, gdzie pracował jako lekarz. 28 października 1901 roku zginął w wypadku w dolinie Innu, choć są podejrzenia, że mogło to być samobójstwo.
Kategoria:Filozofowie niemieckojęzyczni Kategoria:Filozofowie współcześni Kategoria:Niemieccy filozofowie XX wieku Kategoria:Etycy Kategoria:Urodzeni w 1849 Kategoria:Zmarli w 1901