Jan Aleksander Wraży (ur. 10 października 1943 we Lwowie, zm. 6 kwietnia 2019 w Mons) – polski piłkarz grający na pozycji obrońcy, zawodnik m.in. GKS Katowice, Górnika Zabrze i US Valenciennes-Anzin, trener. Dwukrotny mistrz Polski i dwukrotny zdobywca Pucharu Polski z Górnikiem. Reprezentant Polski.
Przebieg kariery Pochodzący ze Lwowa Wraży po II wojnie światowej wraz z rodziną przeprowadził się do Bytomia. Karierę piłkarską rozpoczął w bytomskim klubie GKS Rozbark, w którym występował w drużynie trampkarzy, a następnie juniorów i seniorów w niższych ligach śląskich.
W 1965 został zawodnikiem beniaminka I ligi – GKS Katowice. W ekstraklasie zadebiutował 20 marca 1966 w wyjazdowym meczu z Górnikiem Zabrze (0:3). Szybko zdobył miejsce w podstawowej jedenastce i stał się jednym z kluczowych graczy GKS. W barwach katowickiego klubu występował do 1970, przez 4,5 roku rozgrywając 106 spotkań ligowych. Latem 1970 został graczem Górnika Zabrze, finalisty Pucharu Zdobywców Pucharów z tamtego roku. Wraży w Zabrzu zdobył dwa tytuły mistrza kraju (1971 i 1972) oraz dwa Puchary Polski (również 1971 i 1972). W 1971 jego zespół doszedł do ćwierćfinału PZP, odpadając z Manchesterem City (2:0, 0:2 i 1:3), w 1974 zaś zajął w ekstraklasie drugie miejsce. Wraży podczas gry na Śląsku słynął z szybkości, waleczności i nieustępliwości.