Zmiana regulaminu z 13 marca 1984 zwiększyła liczbę województw, których odwiedzenie jest wymagane przy ubieganie się o odznakę srebrną (z 5 do 10), zmniejszyła limit dolny długości wycieczki zaliczanej na jeden dzień z 50 do 30 km oraz zwiększyła liczbę zabytków, których odwiedzenie było obowiązkowe przy ubieganiu się o złotą odznakę klas wyższych niż trzecia. Podniesiono też minimalny wiek potrzebny do starania się o MOT do lat 17.
W celu udokumentowania przebytych tras wycieczkowych turyści posługiwali się specjalnie przygotowanymi przez PTTK książeczkami, gdzie w wydrukowanych w nich tabelkach wpisywali datę, przebytą trasę i długość poszczególnych etapów, a w odpowiedniej rubryce zbierali poświadczenia pobytu w kolejnych punktach na trasie w postaci pieczęci różnych instytucji (sklepów, zakładów usługowych, firm, urzędów itp.) z widoczną nazwą miejscowości. Można było także wklejać bilety (np. do muzeum, do parku), bilety parkingowe, a także np. odciski datownika pocztowego (np. kasujące wklejony do książeczki znaczek pocztowy). Po zebraniu dostatecznej liczby poświadczeń książeczkę przedłożyć należało do weryfikacji przodownikowi turystyki motorowej działającemu na terenie oddziału PTTK właściwego dla miejsca zamieszkania lub pracy turysty ubiegającego się o odznakę.