W latach (1958–1960) był dziekanem Wydziału Elektrycznego Politechniki Śląskiej, a w latach 1958–1964 kierował Zakładem Pomiarów Wielkości Nieelektrycznych przy KME. Prowadził również wykłady z „Miernictwa wielkości nieelektrycznych” dla specjalności „Automatyka i Telemechanika” w ramach Oddziału Automatyki na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej.
Był jednym z inicjatorów i organizatorów nowego Wydziału Automatyki Politechniki Śląskiej, który rozpoczął działalność 15 lutego 1964 roku. Zespół Automatyki powołany w składzie: Edmund Romer, Jerzy Siwiński, Zdzisław Trybalski, Stefan Węgrzyn i Tadeusz Zagajewski opracował założenia organizacyjne i plan studiów tego Wydziału. Edmund Romer zorganizował Katedrę Miernictwa Przemysłowego na Wydziale Automatyki i objął jej kierownictwo jako docent etatowy. Zorganizował owe specjalistyczne laboratorium i opracował nowe wykłady. Rozwinął w dużym zakresie prace naukowo-badawcze nt. pomiarów różnych wielkości w warunkach przemysłowych, np. szybkich pomiarów temperatury walcowanych szyn kolejowych. Pod jego kierownictwem opracowano obszerny problem analizy składu chemicznego gazów – zastosowano zupełnie nową metodę termodynamiczną. Zadanie to zakończono wykonaniem 10 prototypów różnych modeli analizatorów, opracowaniem technologii wytwarzania i przekazaniem pełnej dokumentacji producentom analizatorów.