Konstrukcja Marder I wszedł do produkcji w maju 1942 roku, uzbrojony był w armatę 75 mm na podwoziu ciągnika Tracteur Blinde Lorraine 37L. Z ciągnika zdjęto całe oryginalne nadwozie, a na jego miejscu zamontowano armatę, dookoła której wzniesiono bardzo cienko opancerzone i otwarte od góry pomieszczenie załogi, które praktycznie dawało tylko zabezpieczenie przed ogniem z lekkiej broni piechoty. Zbudowano 170 egzemplarzy tego pojazdu z podwoziem Lorraine.
Wykorzystano także podwozia przestarzałych czołgów francuskich jak Hotchkiss H-39 czy FCM 36, powstałe na ich bazie niszczyciele czołgów były także znane jako Marder I, a ich pełne nazwy brzmiały 7.5cm PaK40(Sf) auf Geschützwagen 39H(f) i 7.5cm PaK40(Sf) auf Geschützwagen FCM(f).
Zastosowanie bojowe Pojazdy te zostały wysłane na front wschodni gdzie służyły w oddziałach niszczycieli czołgów (Panzerjäger) organicznie należących do dywizji piechoty. Wkrótce zostały jednak odesłane z powrotem do Francji, głównie z powodu złego zaopatrzenia w części zamienne i problemów z serwisem. We Francji i na froncie zachodnim służyły do końca wojny.
Zobacz też Marder II Marder III
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieckie samobieżne działa przeciwpancerne Kategoria:Niemiecka broń artyleryjska II wojny światowej