thumb|Grób na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie: mogiła Józefa Rokickiego – organizatora i komendanta POW w powiecie sochaczewskim, pedagożki Antoniny Rokickiej-Niedbalskiej i Danuty Niedbalskiej – geografki i tłumaczki Antonina Rokicka-Niedbalska (ur. 7 marca 1893 w Warszawie, zm. 23 kwietnia 1975 tamże) – pedagożka specjalna, działaczka niepodległościowa.
Życiorys Była córką Andrzeja i Marii z Szymańskich małżonków Rokickich. Miała czworo rodzeństwa. Ojciec był zubożałym szlachcicem i działaczem niepodległościowym związanym z Polską Partią Socjalistyczną.
W 1912 ukończyła Seminarium Nauczycielskie w Warszawie. Pracowała w majątku Aurelii i Ludwika Duczymińskich w Szumsku. Prowadziła szkołę w fowarku, a potajemnie nauczała historii i geografii. W 1914, po rozpoczęciu I wojny światowej, wróciła do Warszawy. Zaczęła studia w Instytucie Pedagogicznym przy Wolnej Wszechnicy Polskiej, a 1916 pracę w szkole na Pelcowiźnie. Dla kobiet pracujących na Powiślu prowadziła pogadanki o historii.
W czasie wojny wstąpiła do Związku Nauczycielskiego i Tajnej Organizacji Nauczycieli Niepodległościowców w Warszawie. Potem związała się z Polską Organizacją Wojskową, działała jako łączniczka, przenosiła broń i nielegalną prasę. W mieszkaniu jej matki przy ul.