W latach 1877–1878 walczył na wojnie z Turcją. Od 1879 do 1882 był słuchaczem Aleksandrowskiej Wojskowej Akademii Prawniczej w Sankt Petersburgu. Następnie przez niemal pięć lat pełnił służbę na stanowisku zastępcy prokuratora wojskowego. W latach 1886–1899 był oficerem śledczym. W 1901 został mianowany generałem majorem ze starszeństwem z 6 grudnia 1901.
W latach 1904–1905 – podczas wojny rosyjsko-japońskiej – kierował pracami Oddziału Prawnego 3 Armii Mandżurskiej, dowodzonej przez generała Aleksandra Kaulbarsa. Od 19 lutego 1908 był prokuratorem przy Sądzie Kazańskiego Okręgu Wojskowego w Kazaniu. W 1908 otrzymał także nominację na stopień generała porucznika ze starszeństwem z 13 kwietnia owego roku. 4 sierpnia 1911 został przewodniczącym Sądu Turkiestańskiego Okręgu Wojskowego, a 9 marca 1912 – Sądu Odeskiego Okręgu Wojskowego w Odessie. 10 lipca 1916 został przeniesiony w stan spoczynku.