Hurkowicze (łac. Hurconis) herbu Pogoń Litewska II – wymarły, polski ród książęcy (kniaziowski) pochodzenia wielkolitewskiego. Protoplastą rodu był Hurko Fedorowicz, przodek dynastii Giedyminowiczów, poprzez ród Olgierdowiczów.
Hurkowicze wygaśli w XV lub XVI wieku.
Etymologia nazwiska Nazwisko rodu Hurkowiczów jest nazwiskiem patronimicznym, czyli zostało utworzone na podstawie imienia ojca jego posiadaczy – Hurki Fedorowicza.
Imię Hurko jest odpowiednikiem imienia Guryj (Gurij), które w czasach obecnych występuje w Rosji.
Pochodzenie Hurkowicze są rodem książęcym (kniaziowskim), o wielkolitewskim pochodzeniu etnicznym. Należeli do gałęzi rodu Olgierdowiczów z dynastii Giedyminowiczów.
Protoplastą Hurkowiczów był książę Hurko, syn Fedora Olgerdowicza.
Historia Pierwszym znanym przedstawicielem rodziny był niejaki Hurko Fedorowicz, syn Fedora Olgierdowicza. Występuje on w źródłach historycznych od 1412 roku do 1416 roku, a także jeszcze w 1429 roku.