150px|thumb|Herb 150px|right|thumb|Herb XV-wiecznym Armorialu Lyncenich (w lewym dolnym rogu) thumb|150px|page=13|Strona z Tablic odmian herbowych Chrząńskiego. Herb Trzy Tarcze w prawym górnym rogu Trzy Tarcze (Schilde, Stretkowski) – polski herb szlachecki, używany przez kilka rodzin.
Opis herbu Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:
W polu czerwonym trzy tarcze srebrne (2 i 1). Klejnot: Trzy pióra strusie. Labry czerwone, podbite srebrem.
Na przedstawieniu z XVI-wiecznej polichromii w Grębieniu, tarcze są złote.
Teodor Chrząński w Tablicach odmian herbowych przypisał herbowi temu pole błękitne.
Aż do XX wieku herb rysowano bez klejnotu, dopiero w Uzupełnieniach do Księgi Herbowej Rodów Polskich przypisano mu trzy pióra strusie w klejnocie. Rekonstrukcję taką przyjął Tadeusz Gajl, za którym zamieszczono powyższy opis.
Najwcześniejsze wzmianki Herb znany w średniowieczu tylko z przedstawień ikonograficznych. Bez żadnego podpisu ukazany został w herbarzu Lyncenich (XV wiek) i Bergshammar (XV wiek). Herb widnieje też w Stemmata polonica, czyli wydanym w 1540 roku rękopisie Klejnotów Długosza.