Mord w Winnicy () – masowa zbrodnia dokonana przez sowiecką policję polityczną NKWD w Winnicy na terenie Ukraińskiej SRR w latach 1937–1938, w okresie tzw. wielkiego terroru w czasach stalinowskich.
Masowe groby ofiar zbrodni zostały odkryte na terenie miasta przez Niemców w czerwcu 1943 roku, trzy miesiące po odkryciu masowych grobów ofiar zbrodni katyńskiej. W czasie ekshumacji, dokumentowanej fotograficznie, odkryto w sumie 9432 ciała, z czego 169 ciał kobiecychJózef Mackiewicz: Klucz do „Parku Kultury i Odpoczynku”, [w:] Katyń. Zbrodnia bez sądu i kary, tom II, Warszawa 1997, str. 329–339. (przedruk z tygodnika Wiadomości nr 48 z 2 grudnia 1951). Większość zamordowanych według niemieckich śledczych stanowili Ukraińcy, najczęściej chłopi, z domieszką robotników i duchownych; procent przedstawicieli inteligencji był znikomy. Wśród 679 zwłok zidentyfikowanych przez Niemców w 1943 roku była również pewna liczba Rosjan i 28 Polaków (według najnowszych danych liczba zamordowanych przez NKWD Polaków w Winnicy może sięgać ponad 3 tys.); według szacunków polskiego pisarza Józefa Mackiewicza ok.