31 lipca 1931 przeszedł na emeryturę jako starszy referendarz PKP. Razem z rodziną przeniósł się do Dziedzic (obecnie Czechowice-Dziedzice), gdzie mieszkał do swojej śmierci. Na emeryturze nie przestał pisać. W niedziele palmową 1933 (9 kwietnia) rozpoczął pisanie dzieła swojego życia – poematu religijnego Syn Człowieczy. Liczący kilkaset stron poemat, napisany regularnym jedenastozgłoskowcem, przedstawia wierszowane losy Jezusa Chrystusa, od zwiastowania Matki Bożej do zmartwychwstania. Praca nad tym dziełem zajęła Byrskiemu 3 lata. Poemat został ukończony w święto Katedry Św. Piotra w Rzymie, 18 stycznia 1936. Wincenty Byrski zmarł nagle na serce w Dziedzicach 28 sierpnia 1939. Pochowany został trzy dni później na cmentarzu parafialnym w Kozach.
Byrski przez całe swoje życie kolekcjonował książki, które złożyły się na Bibliotekę Wincentego Byrskiego. Księgozbiór liczył co najmniej kilkaset pozycji.
Twórczość Wincentego Byrskiego została wydana jedynie w małym ułamku. Zdecydowana większość jego dzieł zachowała się w rękopisach, które wciąż czekają na opracowanie i publikację.