Giacomo Rospigliosi (ur. 29 grudnia 1628 w Pistoia, zm. 2 lutego 1684 w Rzymie) – włoski duchowny i dyplomata, kardynał, bratanek papieża Klemensa IX i brat kardynała Felice Rospigliosi.
Życiorys Był synem Camillo Rospigliosi i Laury Cellesi. Od 1643 należał do otoczenia swojego wuja Giulio Rospigliosi, który w 1644 został nuncjuszem apostolskim w Hiszpanii. Podczas pobytu w tym kraju (1644–1653) ukończył studia prawnicze na uniwersytecie w Salamance (1649). Następnie powrócił do Rzymu. Przed rozpoczęciem konklawe 1655 Giacomo wygłosił do kardynałów kazanie De eligendo pontifice. Nowym papieżem został Fabio Chigi jako Aleksander VII, który mianował jego wuja Giulio sekretarzem stanu (1655), a następnie kardynałem (1657). Dzięki temu Giacomo został włączony do służby dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej. Uczestniczył w negocjacjach z Francją i był internuncjuszem w Brukseli (do 1667).