Ląd nazwany został Kambudżą.

Inna wersja tej legendy, pochodząca z inskrypcji odkrytej w Mỹ Sơn w Wietnamie, mówi, że nie był to książę lecz bramin Kaundinya, który poślubił nagę Somę, by dokończyć niezbędnego rytuału pozwalającego dostąpić mu świętości. Rzucił potem magiczną włócznią, a w miejscu, gdzie upadła, założył stolicę, w której jego księżycowy ród – Somavamsa – miał rządzić.

Mniej znana tradycja, wywodzi Khmerów ze związku maharadży Kambu z apsarą Merą. Zjednoczenie tych dwóch istot miało symbolizować założenie dwóch wielki ras: Suriavamsa – rodu słonecznego – oraz Somavamsa – rodu księżycowego. Warto również zwrócić uwagę, że synowie Kambu w języku khmerskim to Kambudża.

Religia thumb|Ruiny khmerskiej świątyni Phanom Rung w północno-wschodniej Tajlandii Historia religii w starożytnej Kambodży charakteryzuje się od swoich początków trwałym synkretyzmem. Od czasów Funanu aż po XVII w. dwie wielkie religie Półwyspu Indyjskiego – braminizm i buddyzm – funkcjonowały w tym państwie na równorzędnych prawach.