Korpus Zachodni – struktura Związku Walki Zbrojnej - Armii Krajowej działająca do 1941 do kwietnia 1944, grupująca wysiedlonych żołnierzy z Wielkopolski i Pomorza, jako przyszłe struktury wojskowe dla Okręgu Pomorze i Okręgu Poznań.
Historia Wiosną 1942 rozkazem Komendanta Głównego AK gen. Stefana Roweckiego "Grot" powołano na obszarze Generalnego Gubernatorstwa strukturę "Korpus Zachodni", którego celem było wojskowe zorganizowanie wysiedlonych z terenów anektowanych przez Niemców mieszkańców Wielkopolski i Pomorza. Stanowił on samodzielną formację ZWZ-AK. Komendantem Korpusu był płk. Ludwik Łęgowski "Janusz", zaś zastępcą ppłk Franciszek Rataj "Paweł".
Rozkazem Komendanta Głównego AK z dnia 10 grudnia 1942 dotychczas samodzielny Korpus, został podporządkowany Obszarowi Zachodniemu AK. Zlikwidowano stanowisko komendanta głównego powołując inspektora Korpusu w komendzie Obszaru Zachodniego AK. Funkcję tę objął płk. Rudolf Ostrihansky "Rudolf". Komendanci okręgów i obwodów, zostali referentami ds. Korpusu Zachodniego we właściwych komendach AK, gdzie znajdowały się terytorialnie jednostki.