Ostateczna kapitulacja nastąpiła 4 listopada 1660 roku. mały|Alegoryczny portret konny Jerzego Sebastiana Lubomirskiego Po bitwie W wyniku pertraktacji Szeremietiew zgodził się na następujące warunki: armia rosyjska złoży broń i sztandary, z wyłączeniem własności prywatnej, załogi rosyjskie miały opuścić Kijów, Perejasław, Niżne i Czernihów składając broń, Rosjanie odejdą do miejsc wyznaczonych przez polskich hetmanów, jeńcy więzieni w obozie rosyjskim mają zostać zwolnieni, Wasyl Szeremietiew wraz z ośmioma bojarami miał zostać zakładnikiem gwarantującym realizację postanowień rozejmu, Rosjanie zapłacą 300 000 talarów okupu.
3 listopada obóz opuściło 8000 Kozaków, którzy zostali pojmani od razu przez Tatarów. 4 listopada poddali się Rosjanie, a w ręce polskie dostały się 24 działa, sztandary i kilkadziesiąt wozów taboru. O północy niezadowoleni Tatarzy natarli na Rosjan, a w ich obronie stanęło 500 polskich piechurów, tracąc około 100 rannych i zabitych. Choć Tatarzy otrzymali w końcu samego Szeremietiewa, wciąż porywali polskich jeńców, dopóki hetmani nie zagrozili atakiem.