W przedniej części pokładu zamontowano katapultę H-II i podnośnik o wymiarach 12,6 × 10,1 m i udźwigu 6300 kg (identycznie jak w typie Bogue). Tylny podnośnik był nieco większy i miał wymiary 12,7 × 11,5 m. Zastosowano także liny hamujące Mk-4/5A oraz zwiększono zapas paliwa lotniczego z 340 650 do 378 500 l. Dzięki zastosowaniu bardzo wydajnych maszyn parowych udało się osiągnąć prędkość niewiele gorszą niż przy zastosowaniu turbin. Na próbach pierwszy okręt z serii, USS "Casablanca", zdołał nawet uzyskać prędkość 20,75 węzła. Uzbrojenie obronne składało się z działa 127 mm na rufie i działek 40 i 20 mm ustawionych wzdłuż kadłuba. Początkowo były to cztery podwójne działka 40 mm i 12 pojedynczych 20 mm. Później liczbę podwójnych działek 40 mm zwiększono do 8, a działek 20 mm do 20. Wszystkie okręty były wyposażone w stacje radarowe. Zbudowano 50 jednostek, o numerach taktycznych od CVE-55 do CVE-104. Wszystkie okręty rozpoczęły służbę między lipcem 1943 a lipcem 1944 roku.
Przebieg służby W wyniku działań wojennych utracono pięć jednostek z serii lotniskowców eskortowych typu Casablanca. Pozostałe okręty po II wojnie światowej przeniesiono do rezerwy.