Wacław Gebethner (ur. 26 stycznia 1899 w Warszawie, zm. 3 grudnia 1959 w Komorowie) – polski lekkoatleta, porucznik rezerwy kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Wacław Gebethner urodził się 26 stycznia 1899 w Warszawie jako syn Jana i Marii z d. Herse.
Jako sportowiec specjalizował się w biegach sprinterskich oraz skoku w dal i trójskoku. Grał także, jako napastnik, w piłkę nożną w macierzystym klubie i był jednym z bardziej skutecznych zawodników, znajdując się w pierwszej osiemnastce najlepszych strzelców Polonii w latach 1915–1925Przegląd Sportowy Nr 36 (225)..
W 1920 roku został mistrzem Polski w biegu rozstawnym 4 × 100 metrów (drużyna Polonii Warszawa, w której składzie się znalazł pobiła wówczas rekord kraju), rok później zdobył srebrne medale krajowego czempionatu w skoku w dal i trójskoku. Dwukrotny rekordzista Polski w sztafecie 4 × 100 metrów.
Znalazł się w gronie zawodników nominowanych do kadry na Igrzyska Olimpijskie w 1920. Z powodu wojny z bolszewikami Polska nie wysłała jednak ostatecznie reprezentacji na te zawody.
Rekordy życiowe: bieg na 200 metrów – 24,0 (21 września 1918, Warszawa); skok w dal – 6,18 (31 lipca 1921, Warszawa);