Historyk sztuki Pallucchini w 1959 roku stwierdził iż Tycjan wprowadził szereg zmian włącznie z postaciami zachowując jednak koncepcje Belliniego widoczną w wyrazistym stylu rysunku i mieniące się barwy przypominające styl Dürera.
Dzieło zamyka okres weneckiego renesansu koncentrując wszystkie znamiona stylu cinquecenta rozwijanego później przez związanych z Bellinim dwóch mistrzów malarstwa: Tycjana i GiorgionaZygmunt Waźbiński Malarstwo Quattrocenta, s. 190..
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Opis obrazu
Kategoria:Obrazy Giovanniego Belliniego Kategoria:Obrazy w National Gallery of Art w Waszyngtonie Kategoria:Merkury na obrazach Kategoria:Ceres na obrazach Kategoria:Bachus na obrazach Kategoria:Malarstwo mitologiczne Kategoria:Jowisz na obrazach Kategoria:Apollo na obrazach