Marsz Stepowy (ros. Степной поход) – operacja wojskowa Kozaków Dońskich na początku 1918 roku podczas wojny domowej w Rosji.
Po samobójstwie atamana Aleksieja Kaledina 11 lutego 1918 r., którego oddziały ponosiły klęski w walkach z przeważającymi siłami bolszewickimi, utworzone zostało zgrupowanie wojskowe złożone z ocalałych Kozaków dońskich. Liczyło ponad 1,7 tys. ludzi, w tym ponad 600 konnych (w dużej części oficerów), 5 dział i 39 karabinów maszynowych. Całość podzielono na następujące oddziały:
partyzancki oddział starsziny Emmanuiła Semiletowa (złożony z oddziałów starsziny Martynowa i Bobrowa oraz sotnika Choperskiego) – 700 ludzi, oddział piechoty płka Łysenkowa oddział konny starsziny Leniwowa oddział konny esauła Fiodora Nazarowa – ok. 250 ludzi, oddział płka Konstantina Mamontowa (złożony z oddziałów pułkowników Jakowlewa i Chorosziłowa) – ponad 200 pieszych i konnych, junkierski oddział konny esauła Nikołaja Sliusariewa – ok. 95 ludzi, atamański oddział konny płka Gieorgija Kargalskowa – ponad 90 ludzi, konno-oficerski oddział płka Czernuszenki – 85 ludzi, sztab-oficerska drużyna gen. Michaiła Bazawowa (złożona prawie w całości z generałów i wysokich oficerów sztabowych rezerwy) – ok. 115 ludzi, oficerska bojowa drużyna konna starsziny Michaiła Gniłorybowa – ok. 105 ludzi, sotnia inżynieryjna gen.