Większość dywizji została połączona w 43 Korpusy Strzeleckie (wystawiono 18 nowych).
II wojna światowa Organizacja dywizji strzeleckiej w 1941 roku: trzy pułki strzeleckie, w każdym: trzy bataliony strzeleckie, w każdym: trzy kompanie strzeleckie, w każdej: trzy plutony strzeleckie, pluton ciężkich karabinów maszynowych (2 ciężkie karabiny maszynowe), kompania ciężkich karabinów maszynowych, kompania łączności, kompania saperów, kompania obrony przeciwlotniczej (OPL), pluton rozpoznania pieszego, pułk artylerii, trzy dywizjony haubic, dywizjon armat, dywizjon mieszany (armaty i haubice), dywizjon artylerii przeciwlotniczej, dywizjon artylerii przeciwpancernej, batalion rozpoznawczy, batalion łączności.
W czerwcu 1941 roku w skład sowieckiej dywizji strzeleckiej wchodziło: 14 483 żołnierzy, 10 420 karabinów, 166 ckm, 392 rkm, 33 przeciwlotniczych kaemów, 144 działa, 66 moździerzy, 558 samochodów, 3000 koni, 16 czołgów, 13 samochodów pancernych i 99 ciągników.
Dywizja strzelecka – striełkowaja diwizija Organizacyjnie wchodziła w skład korpusu strzeleckiego lub armii ogólnowojskowej i działała najczęściej w ich składzie.