Przy nacieraniu na głównym kierunku dywizję wzmacniano 1–2 pułkami haubic, brygadą czołgów i pułkiem artylerii samobieżnej.
W obronie: Dywizja zajmowała odcinek szerokości od 6 do 14 kilometrów wzdłuż linii frontu, pozycja miała od 5 do 7 kilometrów głębokości.
Po 1945 roku na bazie dywizji piechoty oraz dywizji zmechanizowanych formowano dywizje piechoty zmotoryzowanej – motostriełkowyje diwizii.
Pułk strzelecki – striełkowyj połk Organizacyjnie wchodził w skład dywizji strzeleckiej – striełkowaja dywizja – jednakże pewna liczba pułków piechoty była włączona bezpośrednio w struktury armii ogólnowojskowej lub nawet do wojsk Frontu. W trakcie trwania wojny struktura etatowa pułków wielokrotnie podlegała zmianom.
Etat – 1945 3 bataliony piechoty 2 kompanie fizylierów 1 bateria artylerii 1 bateria moździerzy 1 bateria artylerii ppanc. 1 pluton WKM plot Samodzielne pododdziały zaopatrzenia oraz służb tyłowych.
Łącznie: 2398 ludzi, 162 karabiny maszynowe, 6 WKM plot., 27 rusznic, 12 dział ppanc. 45 mm, 6 dział ppanc.