Było to na rękę Karolowi III, bowiem wcześniej Burgundczycy sprzeciwili się przeciwko jego panowaniu. Innego zdania byli paryżanie, którzy działania władcy uznali za zdradę i tchórzostwo.
Podsumowanie Sława Karola III Otyłego została poważnie nadwątlona. W roku 887 Arnulf z Karyntii zmusił władcę do abdykacji i opuszczenia kraju, przejmując koronę władcy wschodniego królestwa. W roku 888 królem zachodniego królestwa mianowano hrabiego Odona. Pod rządami króla z dynastii Robertynów, Paryż odzyskał ponownie znaczenie polityczne w Europie.
Po nieudanym oblężeniu Paryża, Duńczycy w niewielkim już stopniu kontynuowali wyprawy rabunkowe na ziemie Królestwa Franków. Ostatnia wyprawa miała miejsce w roku 911, w którym to zostali pokonani przez Karola III Prostaka i zmuszeni zostali do przyjęcia wiary chrześcijańskiej. Rok później Rolf będący wasalem króla zachodniofrankońskiego przyjął tytuł księcia.
Bibliografia Le Siège de Paris par les Normands, 885–892, du moine Abbon, Paris, Paléo Éditions, Collection Sources de l'histoire de France, 2002. Sur le site Gallica : Siège de Paris par les Normands, poème d'Abbon. Chronique de Flodoard. Chronique de Raoul Glaber J.-L.-J. Brière (Paris).
Paryż Paryż Kategoria:Historia Paryża Paryż