Terytorium kanoniczne – pojęcie funkcjonujące we współczesnej eklezjologii prawosławnej, oznaczające przynależność jurysdykcyjną określonego obszaru do danej autokefalicznej cerkwi lokalnejM. Ławreszuk, Prawosławie..., ss.91-92.
Terytorium kanoniczne a teren kanoniczny Pojęciu terytorium kanonicznego należy przeciwstawić termin terenu kanonicznego, pojawiający się przede wszystkim w pracach autorów związanych z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym i oznaczający terytoria lub grupy etniczne, które niezależnie od swojej sytuacji politycznej powinny zawsze przynależeć poszczególnym Kościołom autokefalicznym.
Teoria terenu kanonicznego powstała po upadku ZSRR, w związku ze zmianą sytuacji politycznej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Za jej twórcę uważa się metropolitę petersburskiego i ładoskiego Jana (Snyczowa). Sformułował on teorię, według której istnieje obszar, który z powodów kulturalnych, historycznych i językowych w sposób trwały jest związany z Patriarchatem MoskiewskimM. Ławreszuk, Prawosławie..., s.93. W statucie Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego przyjętym przez Sobór Biskupów w 2000 roku obszar ten został zdefiniowany jako terytorium następujących krajów: Rosja, Ukraina, Białoruś, Litwa, Łotwa, Estonia, Mołdawia, Azerbejdżan, Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan i UzbekistanM.