Poliptyk świętojański ze Stargardu (inna nazwa: poliptyk stargardzki) – pierwotnie ołtarz główny kościoła św. Jana w Stargardzie, pochodzący z ok. 1460 roku. Jest jednym z najcenniejszych zabytków gotyckiej sztuki cechowej Pomorza ZachodniegoErhaltung und Wiederherstellung und Denkmäler Arbeiten..., "Baltische Studien", N.F. XVII, 1913, s. III, IV za: A. Karłowska, Poliptyk świętojański ze Stargardu, "Materiały Zachodniopomorskie", t. 4, 1958, s.363.. Ocalałe elementy poliptyku, częściowo rozczłonkowane znajdują się w Muzeum Narodowym w Szczecinie.
Opis ołtarza i stan jego zachowania Poliptyk składał się z szafy środkowej i dwóch par ruchomych skrzydeł. Wymiary nastawy ołtarzowej w stanie złożonym (czyli w tzw. odsłonie codziennej) wynosiły: 230 cm wysokości (bez predelli) i 260 cm szerokości. Po otwarciu skrzydeł, szerokość ołtarza wzrastała do ok. 520 cm.