Przez całe życie gromadził kolekcję „ciekawostek”, która zawierała między innymi szkielet Thomasa Higginsa, rozbójnika i złodzieja owiec powieszonego za włamanie, jak również mumię Hannah Beswick.
Metoda, którą White posłużył się przy mumifikacji, nie jest znana, ale w 1748 roku studiował pod okiem anatoma Williama Huntera, który odkrył sposób mumifikacji poprzez wstrzyknięcie do naczyń krwionośnych chemikaliów, więc White posłużył się prawdopodobnie tą samą metodą. Do żył i tętnic wstrzykiwano mieszaninę terpentyny i cynobru. Następnie usuwano trzewia z klatki piersiowej i jamy brzusznej i umieszczano je w wodzie, aby je oczyścić i zmniejszyć ich objętość. Z ciała upuszczano jak największą ilość krwi, a następnie obmywano alkoholem. Kolejną fazą było umieszczenie organów z powrotem w ciele i powtórzenie zastrzyków z terpentyny i cynobru. Przed zaszyciem jamy ciała wypełniano kamforą, nitrokalitem i żywicą, a pozostałe otwory również zalewano kamforą. Po końcowym obmyciu ciało umieszczano w skrzyni wypełnionej mieszanką gipsową, która pochłaniała wilgoć, a na koniec pokrywano smołą dla lepszej konserwacji.