40.. Ten „złoty wiek” zaczął zanikać po śmierci Urszuli z Branickich Lubomirskiej w 1776 roku. Państwo głogowskie odziedziczyła po niej jej jedyna córka Maria, była żona Karola Radziwiłła. Stale mieszkała ona na Litwie, nie poświęcała więc większej uwagi nowym nabytkom. Zmarła bezdzietnie w 1795 r., zaś jej prawni spadkobiercy ujawnili się po latach, nie byli jednak zainteresowani dobrami. Austriaccy komisarze wystawili „państwo głogowskie” na sprzedaż, aby móc uregulować niespłacone pożyczki zaciągnięte w 1793 r. przez Radziwiłłową. Nie jest prawdą krążąca przez lata opinia, iż Głogów został skonfiskowany za zaległe podatki.
Okres austriacki W zamku w 1812 roku osadzono szwadron kawalerii austriackiej. Jego komendant zakupił wystawione na sprzedaż w drodze licytacji dobra głogowskie. Następnie sprowadził on czeskich robotników, co przyczyniło się do podniesienia poziomu gospodarki w miasteczku. W 1803 roku w efekcie zaprószenia ognia spłonął klasztor o.o. misjonarzy. Głogów pozostawał w rękach rodziny Filipa hr. Sweerts – Spork do roku 1892. Wtedy dobra głogowskie zakupił Adam Jędrzejowicz, właściciel Staromieścia i Zaczernia.