John Robert Schrieffer (ur. 31 maja 1931 w Oak Park, zm. 27 lipca 2019 w Tallahassee) – amerykański fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w 1972 roku; nagrodę otrzymał wspólnie z Johnem Bardeenem oraz Leonem Cooperem za sformułowanie teorii nadprzewodnictwa, nazwanej później teorią BCS.
Życiorys Urodził się w Oak Park, jednak wkrótce rodzina przeniosła się do Manhasset (stan New York), a następnie do Eustis (Floryda). W 1949 roku skończył Eustis High School, po czym kontynuował studia w zakresie elektrotechniki i fizyki w Massachusetts Institute of Technology (MIT) w Cambridge (Massachusetts). Bachelor’s degree w dziedzinie fizyki uzyskał w 1953 roku, a Ph.D. w 1957 roku w University of Illinois at Urbana-Champaign. Już w czasie studiów pracował, wspólnie z Leonem Cooperem, pod kierownictwem Johna Bardeena w University of Illinois, wyjaśniając przyczyny wysokiego przewodnictwa elektrycznego metali w niskich temperaturach.
W następnych latach był: wykładowcą w University of Chicago (1957–1959) i University of Illinois (1959–1962) profesorem fizyki (od 1964 Mary Amanda Wood professor) w University of Pennsylvania w Filadelfii Andrew D.