Champ Ferguson (ur. 29 listopada 1821 w hrabstwie Clinton, zm. 20 października 1865 w Tennessee) – konfederacki partyzant działający w czasie wojny secesyjnej, znany z popełnionych zbrodni wojennych. Twierdził, że własnoręcznie zabił ponad stu żołnierzy Unii i sprzyjających Unii cywilów.
Młodość i przyczyny zachowań Ferguson pochodził z hrabstwa Clinton, w stanie Kentucky na granicy z Tennessee. Był najstarszy z dziesięciorga dzieci. Śladem ojca został farmerem. Ferguson jeszcze przed wojną zasłynął jako gwałtownik. Zgodnie z przekazami w roku 1858 jego ludzie przywiązali do drzewa szeryfa hrabstwa Fentress w Tennessee, niejakiego Jamesa Reada (bądź też Reid/Reed), a wówczas Ferguson zaczął krążyć konno wokół pnia tnąc Reada jego własną szablą, dopóki ten nie skonał. Podczas religijnego zebrania pod gołym niebem pchnął nożem niejakiego Evansa. Evans przeżył The Patriots and Guerillas - Chapter II. WebRoots.org.. W latach pięćdziesiątych XIX wieku Ferguson z rodziną przeniósł się do doliny rzeki Calfkiller w hrabstwie White w Tennessee.