thumb|XVIII-wieczna fantasmagoria Fantasmagoria (z gr. phantasma „duch” i agora „miejsce zebrań”) – XVIII-wieczny typ spektaklu, zazwyczaj pokazywanego przy pomocy latarni magicznej, prezentującego publiczności obrazy duchów, zmarłych (np. polityków, pisarzy lub krewnych widzów), potworów, przerażających postaci itp. Ich rolą było wzbudzenie strachu w publiczności, co zbliża fantasmagorię do współczesnych horrorów.
Fantasmagoria była szczególnie popularna we Francji i Niemczech.
Fantasmagorie Philidora Rozwój tej odmiany latarni magicznej wiązał się z postacią Paula Philidora (Paula de Philipsthal), który w 1792 roku zaprezentował ruchomą latarnię magiczną; dzięki temu urządzenie mogło być oddalane i zbliżane do ekranu, tym samym zwiększając lub zmniejszając obraz i pozorując wrażenie ruchu (przy przesuwaniu obraz zachowywał ostrość, dzięki możliwości dopasowania soczewek). Umożliwiło to m.in. stworzenie efektu strasznej postaci zbliżającej się w stronę publiczności, co budziło przerażenie obserwatorów.