Katarzyna (ur. między 1413 a 1416K. Jasiński, Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, s. 145., zm. między 2 czerwca 1479 a 5 lipca 1480J. Grabowski, Dynastia Piastów mazowieckich, Kraków 2012, s. 473.) – córka księcia mazowieckiego Siemowita IV i Aleksandry Olgierdówny, siostry króla Polski i wielkiego księcia Litwy Władysława II Jagiełły. Wnuczka wielkiego księcia litewskiego Olgierda Giedyminowica i księżniczki twerskiej Julianny.
Życiorys Przed 21 sierpnia 1439K. Jasiński, Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, s. 145–146, datował małżeństwo Katarzyny na czas około 1441. J. Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań – Wrocław 1999, s. 226–227, biorąc pod uwagę suplikę do soboru bazylejskiego z okresu między 11 lipca a 21 sierpnia 1439 w której Katarzyna występuje jako żona Michałuszki doszedł do wniosku, że do małżeństwa doszło przez datą wystawienia dokumentu. Katarzyna została żoną Michałuszki, syna wielkiego księcia Litwy Zygmunta Kiejstutowicza. Po śmierci swych bratanków Siemowita VI i Władysława II, objęła władzę nad częścią MazowszaK. Jasiński, Rodowód Piastów mazowieckich, Poznań – Wrocław 1998, s. 147.. W 1462 r. zrzekła się władzy na rzecz krewnych: Konrada III, Kazimierza III, Bolesława V i Janusza II, po czym zamieszkała w Płońsku. W 1475 r.