Ponowny wzrost znaczenia monasteru i poprawa jego sytuacji materialnej miała miejsce w ostatniej ćwierci XVII w. w czasie kierowania nim przez ihumena Gordiana. W miejsce starszej cerkwi klasztornej został wzniesiony sobór Wprowadzenia Matki Bożej do Świątyni, zbudowano również nową bramę wiodącą na teren monasteru i otaczające go mury obronne. Na początku XVIII w. wzniesiono drugą świątynię klasztorną, której patronem był Obraz Chrystusa Nie Ludzką Ręką Uczyniony. Do budynku przylegała dwupiętrowa budowla mieszkalna przeznaczona, z polecenia władz świeckich, dla niezdolnych do służby żołnierzy i oficerów. Od 1793 pełnił on funkcje szpitala klasztornego, następnie od 1806 szkoły duchownej, szkoły parafialnej i seminarium. Monaster był wielokrotnie odwiedzany przez carów i caryce Rosji z rodzinami.
W 1918 r. mnisi udzielili pomocy i schronienia spiskowcom przygotowującym w Jarosławiu powstanie antybolszewickie.