Dama z gronostajem (również Portret Cecylii Gallerani, Portret damy z gronostajem, w Polsce obraz znany także pod tytułami Dama z łasiczką, Dama z łasicą) – obraz olejny namalowany przez Leonarda da Vinci około 1489–1490 roku w Mediolanie. Znajduje się w Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie, od 29 grudnia 2016 roku należy on do Skarbu Państwa.
Opis obrazu Na portrecie została uwieczniona Cecylia Gallerani, kochanka księcia Ludwika Sforzy. Ojciec Cecylii był dyplomatą. Cecylia odebrała solidne wykształcenie: pisała wiersze, biegle posługiwała się łaciną, wspierała pisarzy. W 1483 roku został zaaranżowany kontrakt małżeński pomiędzy nią a Giovannim Stefanem Viscontim. Został on unieważniony cztery lata później. Prawdopodobnie w tym samym czasie Ludwik Sforzy nawiązał romans z Cecylią.
W przeciwieństwie do innych portretów powstających w tym czasie, Dama z gronostajem jest obrazem dynamicznym. Sylwetkę Cecylii ustawiono ukośnie do płaszczyzny obrazu. Modelka została ukazana w ujęciu trzy czwarte. Jej tułów jest skierowany w lewą stronę. Spogląda w prawo, jakby zwracała na coś lub kogoś uwagę. Ma drobne usta. Na jej twarzy można dostrzec tajemniczy uśmiech. Jej nadgarstek jest lekko zgięty.