Andrzej Stasiuk (ur. 25 września 1960 w Warszawie) – polski prozaik, poeta, dramaturg, eseista, publicysta, melorecytator i wydawca, laureat Nagrody Fundacji im. Kościelskich (1995), Nagrody Literackiej „Nike” (2005) i Nagrody Literackiej Gdynia (2010).
Życiorys Urodził się w Warszawie, ale rodzina ojca pochodziła z Podlasia i była częściowo unicka. Ukończył jedynie szkołę podstawową. Nie ukończył nauki w szkole średniej, ponieważ został wydalony kolejno: z liceum zawodowego, technikum, zasadniczej szkoły zawodowej. Stasiuka skreślano z listy uczniów w szkołach za nieobecności na lekcjach i brak zainteresowania edukacją. W młodości najchętniej spędzał czas na ulicy ze znajomymi, ale poświęcał się też samodzielnemu poznawaniu literatury. Czytał m.in. Allena Ginsberga i Dylana ThomasaHistoria literatury polskiej w rozmowach XX – XXI wieku, Stanisław Bereś (2002).. We wczesnych latach 80. zaangażowany w działalność Ruchu Wolność i Pokój. Zdezerterował z wojska, za co półtora roku spędził w więzieniu (swoje przemyślenia z tego okresu zawarł później w broszurze Prison is Hell). Przed trafieniem do więzienia podjął próbę samobójczą. W 1986 wyjechał z Warszawy i osiedlił się w Czarnem w Beskidzie Niskim, gdzie zamieszkał w jednym z domów po wysiedlonych Łemkach i opiekował się miejscową cerkwią.