Nagroda Literacka „Nike”, październik 2005). Noc. Słowiańsko-germańska tragifarsa medyczna, 2005 (nominacja do Nagrody Literackiej Nike 2006) Fado, 2006 (Nagroda Literacka im. Arkadego Fiedlera „Bursztynowy Motyl”). Ciemny las, 2007. Dojczland, 2007. Czekając na Turka, 2009. Taksim, 2009 (Nagroda Literacka Gdynia 2010) Dziennik pisany później, 2010 (książka znalazła się w finale Nagrody Literackiej Nike 2011). Grochów, 2012 (nominacja do Nagrody Literackiej Gdynia 2013). Nie ma ekspresów przy żółtych drogach, 2013 (nominacja do Nagrody Literackiej Nike 2014). Wschód, 2014 (Nagroda Literacka m.st. Warszawy, nominacja do Nagrody Literackiej Nike 2015). „Życie to jednak strata jest”. Andrzej Stasiuk w rozmowach z Dorotą Wodecką, Agora SA, Czarne, Warszawa 2015, Kucając, Wydawnictwo Czarne. Wołowiec 2015. Osiołkiem, Wydawnictwo Czarne. Wołowiec 2016. Kroniki beskidzkie i światowe, Wydawnictwo Czarne. Wołowiec 2018. Przewóz, Wydawnictwo Czarne. Wołowiec 2021 (nominacja do Nagrody Literackiej „Nike” 2022, Nagroda Literackiej m.st. Warszawy 2022 w kategorii proza, Nagroda Literacka Prezydenta Miasta Białegostoku im. Wiesława Kazaneckiego za 2021 w kategorii książka roku ex-aequo z Justyną Kulikowską, nominacja do Literackiej Nagrody Europy Środkowej „Angelus” 2022). Rzeka dzieciństwa, Wydawnictwo Czarne.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Andrzej Stasiuk · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.