W Armii Czerwonej służyły one natomiast do holowania armat przeciwpancernych kalibru 45 mm.
Po wojnie jeepy wojennego modelu, wyprzedawane z demobilu w ramach redukcji nadwyżek wojennych, trafiły do sił zbrojnych wielu innych państw, a także użytkowników cywilnych. Używane były wciąż szeroko przez wojska koalicji podczas wojny koreańskiej, a później były zastępowane nowszymi modelami.
Wkrótce po wojnie jeepy przekazywane z wojska (zastępowane tam przez GAZ-67), otrzymywane z programu UNRRA lub kupowane przez władze z demobilu na Zachodzie, stały się jednymi z powszechniejszych samochodów w polskich instytucjach państwowych, a następnie także wśród użytkowników prywatnych, jako jedne z niewielu dostępnych samochodów. Używane były także w powojennym sporcie samochodowym. Od lat 70. ocalałe samochody używane są przez entuzjastów jazdy terenowej i kolekcjonerów.
Wersje wojskowe Willys MA (1940–1941) – pierwsza wersja, której powstało 1500 sztuk Willys MB (1941–1945) – podstawowa wersja wojskowego Jeepa. Powstało 361 349 sztuk Ford GPW (1941–1945) – podstawowa wersja produkowana na licencji przez Forda.