siedzibę zlikwidowanego kolegium jezuickiego.

W uznaniu jego zasług cesarz powołał go do swojej tajnej rady i chciał powierzyć mu funkcję arcybiskupa metropolity lwowskiego, jednak propozycja ta spotkała się z odmową ze strony Chlumčanskiego, który argumentował to problemami językowymi.

240px|thumb|right|Herb Chlumcanskiego jako arcybiskupa praskiego

Arcybiskup praski Po śmierci arcybiskupa praskiego Wilhelma Florentina von Salm-Salma został mianowany przez cesarza 30 grudnia 1814 r. jego następcą. Papież przychylając się do tej nominacji zatwierdził ją 15 marca 1815 r., a uroczysta intronizacja nowego metropolity miała miejsce 15 maja tego samego roku.

Jako arcybiskup praski wiele uwagi poświęcał biednym i potrzebującym. Założył fundację wspierającą młodych księży oraz przyjął nowe przepisy dotyczące seminarium duchownego. Ze zrozumieniem i wsparciem odnosił się do postulatów czeskiego odrodzenia narodowego.

Cień na jego pontyfikat rzuciła sprawa księdza Bernarda Bolzana, wybitnego filozofa i matematyka, który ze względu na konflikt z władzami austriackimi został wydalony z Uniwersytetu Karola.

Zmarł w 1830 r.