Podczas poprzednich spisów ludność tę zapisywano zwykle jako Awarów.
Do języków didojskich zaliczane są następujące języki (obok nazw języków podano liczbę użytkowników języka zgodnie z wynikiem spisu powszechnego przeprowadoznego w 2000 r., natomiast w nawiasach – dotychczasowe szacunki):
Języki wschodniodidojskie: język chunzybski zwany także chunzalskim oraz nachadzkim, 1 tys. osób (ok. 2 tys.) język kapuczyński, zwany też beżtyjskim, 6184 (ok. 3–4 tys.)
Języki zachodniodidojskie: język chwarszyjski, 128 osób (500 osób) język didojski, zwany także cezyjskim, 15 tys. (7 tys.) język ginuchijski, zwany też hinuchskim, 500 osób (200–300 osób)
Żaden z języków didojskich nie rozwinął piśmiennictwa. Funkcję lingua franca pomiędzy użytkownikami języków didojskich, a zarazem języka literackiego pełni jeden z głównych języków literackich Dagestanu, awarski.
Dla języków didojskich charakterystyczny jest rozbudowany wokalizm (samogłoski faryngalne, nosowe, długie / krótkie) oraz skomplikowany system spółgłoskowy. Dominuje typ aglutynacyjny z bardzo rozbudowaną deklinacją (duża liczba przypadków miejscowych, odpowiadające konstrukcjom przyimkowym w językach indoeuropejskich) i względnie prostą koniugacją.
Przypisy
Didojskie