Żaden z krążowników nie wziął udziału w wojnie chińsko-francuskiej (1884-85) i dzięki temu nie uległ zagładzie wraz z flotą południową (Nanyang).

W kwietniu 1886 wraz z „Chaoyongiem” oraz pancernikami „Dingyuan” i „Zhenyuan” uczestniczyły w serii ćwiczeń koło Dagu, a w maju cała eskadra spotkała się w Port Arturze z odbywającymi wizytę kurtuazyjną okrętami brytyjskimi.

Ze względu na szybki postęp technologiczny, w momencie wybuchu pierwszej wojny chińsko-japońskiej bliźniacze krążowniki były już zupełnie przestarzałe. Brak pancerza okazał się zabójczy w starciu z nowocześniejszymi okrętami japońskimi w bitwie u ujścia Jalu. Przyjąwszy na siebie impet pierwszego japońskiego natarcia, wielokrotnie trafiony „Yangwei” ratował się przez zatonięciem, wyrzucając się na rafy niedaleko wyspy Dalu (mniej od niego szczęśliwy „Chaoyong” zatonął wraz z całą niemal załogą). Następnego dnia dobiła go miną wytykową łódź z krążownika „Chiyoda”. W tej samej bitwie, na pokładzie krążownika „Zhiyuan”, zginął dawny dowódca Yangwei – Deng Shichang.

Bibliografia

Kategoria:Chińskie okręty z okresu wojny chińsko-japońskiej Kategoria:Chińskie okręty z okresu XIX wieku Kategoria:Chińskie okręty zatopione w czasie wojny chińsko-japońskiej Kategoria:Krążowniki Kategoria:Statki i okręty zatopione na Morzu Żółtym Kategoria:Zatopione krążowniki