Zawracająca krzywa podaży pracy – krzywa obrazująca reakcję pracownika na zmiany stawki płacy, a dokładniej – przedstawiająca zależność między stawką płacy a czasem przeznaczonym na pracę przy pozostałych czynnikach niezmienionych (ceteris paribus).
Krzywa podaży pracy jest miejscem geometrycznym wszystkich kombinacji stawki płacy i czasu pracy, które maksymalizują użyteczność pracownikaR. Richert, Makroökonomik schnell erfasst, Springer-Verlag, Berlin Heidelberg 2007, s. 16..
thumb|450px|Zawracająca krzywa podaży pracy Przedstawiona na rysunku indywidualna krzywa podaży pracy została wykreślona przy następujących założeniach: pracownik postępuje racjonalnie (maksymalizuje użyteczność), czas wolny jest dobrem normalnym (popyt na czas wolny rośnie wraz ze wzrostem dochodu), praca jest związana z „przykrością” (ma ujemną użyteczność), czas pracy jest elastyczny (pracownik swobodnie decyduje o wymiarze czasu pracy).
Przebieg krzywej podaży pracy wskazuje, że po osiągnięciu pewnego poziomu stawki płacy dalszy jej wzrost powoduje spadek podaży pracy.