W Królestwie Polskim (1815–1830) Po utworzeniu Królestwa Polskiego już 1 grudnia 1815 r. order został wprowadzony ponownie jako Order Polski Świętego StanisławaKonstytucja Królestwa Polskiego w art. 44 głosiła Do Panującego należy ustanowienie, urządzanie i rozdawnictwo orderów cywilnych i wojskowych, zaś w art. 160 Ordery Polskie cywilne i wojskowe, to jest: Orła Białego, Świętego Stanisława i Krzyża Wojskowego są zachowane.. Wielkimi mistrzami byli odtąd carowie rosyjscy z dynastii Romanowów, noszący też tytuł Króla Polski (Aleksander I i Mikołaj I). Order podzielono podobnie jak rosyjskie Order Świętego Jerzego i Order Świętej Anny, na cztery klasy, a awans do wyższej klasy był zastrzeżony dla posiadaczy klasy niższej:
Klasa I – wielka wstęga i gwiazda na lewej piersi, Klasa II – komandoria na szyi i gwiazda na lewej piersi, Klasa III – komandoria na szyi bez gwiazdy na piersi, Klasa IV – odznaka wystająca z dziurki od guzika. Istnienie orderu jako odznaczenia polskiego zakończyła Uchwała Sejmu o detronizacji Mikołaja I. W latach 1815–1830 łącznie nadano 1660 orderów: 170 – I Klasy, 261 – II Klasy, 503 – III Klasy, 666 – IV Klasy.
Powiązania w XIX i XX wieku