Po rewolucji listopadowej mianowany przewodniczącym rady państwa w Anhalcie (listopad 1918 – czerwiec 1919). 27 listopada 1918 został jednocześnie ministrem sprawiedliwości Prus. W okresie od marca 1919 do marca 1920 sprawował urząd ministra spraw wewnętrznych Prus, zwolniony w następstwie puczu Kappa-Lüttwitza – na stanowisku ministra zastąpił go Carl Severing.
W 1920 Heine powrócił do zawodu prawnika, reprezentując m.in. pierwszego prezydenta Niemiec Friedricha Eberta. W latach 1923–1925 był członkiem Staatsgerichtshof zum Schutz der Republik. W 1933 wyemigrował do Szwajcarii.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i uczniowie gimnazjum św. Marii Magdaleny we Wrocławiu Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Niemieccy prawnicy Kategoria:Niemieccy urzędnicy Kategoria:Politycy SPD Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1944