O. Szpręga w maju 1872 złożył egzamin przed delegatem abpa kard. Mieczysława Ledóchowskiego i zgodnie z decyzją Kongregacji Rozkrzewiania Wiary otrzymał tytuł misjonarza apostolskiego. Tego samego roku o. Szpręga wyjechał do Istambułu, gdzie powierzono mu obowiązki kapelana ambasady austriackiej. Okresowo pracował również duszpastersko w Adampolu.
Po powrocie do ojczyzny w 1884 był wikariuszem parafii w Kurzętniku, potem zaś w Zblewie. W 1887 zamieszkał w klasztorze w Miejskiej Górce, gdzie powierzono mu obowiązki wikarego parafialnego w miejscowej parafii prowadzonej przez księży diecezjalnych.
W 1890, za generalatu Luigiego da Parma, zarząd zakonu powołał go na urząd komisarza generalnego (w randze prowincjała) Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP w Prusach i w Wielkim Księstwie Poznańskim. Będąc komisarzem reprezentował swoją prowincję na kongregacji generalnej w Asyżu w 1895 oraz kapitule generalnej w Rzymie w 1903. W tym samym czasie był w swojej prowincji dyrektorem domu księży emerytów w Osiecznej oraz wikariuszem w Drzeczkowie. Umarł mając 78 lat w Osiecznej. Został pochowany na placu przed kościołem klasztornym.