4 Dywizja Strzelecka () – związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej.
Sformowana 12 czerwca 1919 roku na bazie rozbitej Dywizji Litewskiej. Brała udział w agresji na Polskę, w tym czasie jej pełna nazwa brzmiała 4 Smoleńska Dywizja Strzelecka imienia Proletariatu Niemieckiego (4-я Смоленская имя Германского пролетариата стрелковая дивизия). Po wojnie zimowej z Finlandią przerzucona została do Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego. W czerwcu 1941 roku pod dowództwem pułkownika I.P. Roslija w składzie 3 Korpusu Strzeleckiego Okręgu Transkaukaskiego.
Po raz drugi sformowana 12 marca 1943 roku w Moskiewskim Okręgu Wojskowym. W 39 pułku strzeleckim należącym do 4 Dywizji Strzeleckiej służył Michaił Surkow, snajper mający ponad 500 śmiertelnych trafień.
Dowództwo dywizji Dowódcy: kombrig Nikołaj Klucznikow. Szefowie sztabu: płk Aleksandr Bufanow.