Władysław Rostocki (ur. 12 marca 1912 w Żytomierzu, zm. 21 maja 2004 w Warszawie) – polski historyk prawa, profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, archiwista, żołnierz Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego.
Życiorys Od 1936 studiował na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, ale naukę przerwał wybuch II wojny światowej.
Wstąpił do konspiracyjnego Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej Armii Krajowej. Podczas powstania warszawskiego walczył w pułku Baszta na Mokotowie. Po upadku powstania dostał się do niewoli i przebywał w Stalagu X B w Sandbostel.
Po zakończeniu wojny powrócił do Warszawy i kontynuował studia, uzyskując w 1947 dyplom magistra prawa. W 1951 obronił pracę doktorską, po 12 latach habilitował się w Instytucie Historii PAN. Do 1953 był kustoszem Archiwum Głównego Akt Dawnych, równocześnie od 1949 pracował w Katedrze Historii Państwa i Prawa Polskiego na Uniwersytecie Warszawskim.
Po rezygnacji z pracy kustosza w Archiwum rozpoczął pracę Instytucie Historii PAN w działach archiwoznawstwa i struktur społecznych.