Uchodźcom podarowano również łóżka polowe i nadmuchiwane materace oraz lekarstwa.
Na przełomie listopada i grudnia 1994 roku grupa 1500 uchodźców, zabierając jedynie Biblie i śpiewniki, z zachowaniem środków ostrożności wobec działających w obozach bojówek Interahamwe powróciła do Rwandy, gdyż pozwalała na to sytuacja w kraju. Zarówno dla uchodźców do sąsiednich krajów, jak też dla osób, które pozostały w Rwandzie przygotowano program pomocy.
Rozwój działalności Po powrocie do Rwandy w grudniu 1994 roku przy jednej z Sal Królestwa w Kigali planowano zgromadzenie okręgowe pod hasłem „Bojaźń Boża”, na które przybyli delegaci z Francji, Kenii i Ugandy. Jednak ze względów bezpieczeństwa zgromadzenie zostało odwołane przez władze. W tym czasie wznowiło działalność biuro. W październiku następnego roku biura przeniesiono do większego budynku. W maju 1995 roku działalność kaznodziejską prowadziło w Rwandzie 2807 głosicieli.