Oddział pułkownika Zajcewa (ros. Отряд полковника Зайцева) – oddział partyzancki Białych podczas wojny domowej w Rosji
W październiku 1917 r. b. dowódca 4 Isetsko-Stawropolskiego Pułku Kozaków orenburskich i jednocześnie głównodowodzący carskich wojsk w Chanacie Chiwy płk Iwan Zajcew sformował antybolszewicki oddział partyzancki. W styczniu 1918 r. składał się on z sześciu sotni 4 Isetsko-Stawropolskiego Pułku Kozaków orenburskich i sotni Kozaków uralskich. 10 stycznia oddział skierował się na Czardżuj, zajmując miasto. Kozacy aresztowali miejscowych przywódców bolszewików i przekazali władzę Rządowi Tymczasowemu Autonomii Turkiestańskiej. Pułkownik I. M. Zajcew spotkał się z ministrami Mustafą Czokajem i Usmanem Chodżajewem w celu zawarcia umowy o wspólnej walce z wojskami bolszewickimi. Do Czardżuju przybyło dodatkowo osiem sotni Kozaków orenburskich, siemireczeńskich i syberyjskich. Pozostawiwszy w mieście garnizon, oddział płk. I. M. Zajcewa ruszył na Samarkandę, aby dalej kierować się w kierunku Taszkentu. Oddzielnie maszerował drugi oddział kozacki. Przeciwko tym siłom Białych bolszewicy skierowali ok. 3 tys. słabo wyszkolonych i niezdyscyplinowanych żołnierzy. W rezultacie Kozacy rozbili część sił nieprzyjaciela, zajmując Samarkandę.