Spotykany na wychodniach skalnych, urwiskach i w okolicach spadzistych wąwozów, również w jaskiniach i na polach uprawnych.
Zasięg występowania Podgatunek nominatywny spotykany często od Pamiru w południowo-zachodnim Tadżykistanie, na wschód wzdłuż południowej strony Himalajów, w północno-wschodnim Afganistanie, północno-zachodnim Pakistanie, Kaszmirze, Nepalu i Sikkimie. Dla C. l. gradaria zob. Podgatunki.
Pożywienie Gołąb białobrzuchy spożywa jagody, pączki oraz kiełki. Żywi się nasionami ziół, cebulkami rdestu i krokusów, niewielkimi korzonkami oraz ziarnem.
Tryb życia i zachowanie W czasie lata spotykany w parach lub w małych stadach, w zimie może zbierać się w grupy liczące ok. 150 lub więcej osobników, często łącząc się wówczas z gołębiem górskim. Poszukuje pożywienia na trawiastych zboczach, wokół płatów topniejącego śniegu lub na polach uprawnych w pobliżu górskich siedzib ludzkich. Dzięki swojemu ubarwieniu jest słabo widoczny na skalistym tle, również z małych odległości.
Głos: opisywany jako dźwięk podobny do czkawki, po którym następuje podwójne kuck-kuck i powtórzenie pierwszego odgłosu.
Rozród Okres godowy Toki: samiec może pochylać głowę i podnosić tylną część ciała, co przypomina nieco ukłon.