Struktura utworu Dzieło Boskie... składa się z 110 oktaw. Po wstępnej inwokacji do Matki Boskiej (oktawy II-IV) przedstawia autor, jak siły piekielne skłoniły Turków do nowej wyprawy na państwa chrześcijańskie, po czym opisuje mobilizację armii sułtana sposobiącej się przy wsparciu Węgrów pod Wiedeń. Sytuacja zaniepokoiła cesarza Leopolda, który obietnicę pomocy otrzymuje jedynie od króla polskiego. Następnie ukazano marsz Jana III (przez Częstochowę, Kraków, Tarnowskie Góry) na odsiecz stolicy austriackiej, spotkanie sił chrześcijańskich oraz przebieg walnej bitwy, która opisana została jedynie w dziewięciu strofach. Przedstawienie czynu militarnego dopełniają informacje o ucieczce wezyra, pogoni, łupieniu obozowiska najeźdźców, posłaniu zdobycznego sztandaru papieżowi opis spotkania cesarza i króla polskiego po zakończeniu zmagań. Zwycięstwo zostało przypisane wsparciu Bożemu. W posłowiu Do czytelnika brawurowe zwycięstwo polskiego króla porównano do czynów Gotfryda z Bouillon. Utwór na wzór Gofreda abo Jeruzalem wyzwolonej Torquata Tassa w przekładzie Piotra Kochanowskiego ułożony został oktawą. W poemacie dostrzec można także inspiracje frazeologią tłumaczenia Kochanowskiego.